Μου λείπεις, μανούλα!

Τετάρτη 09th, Μαΐου 2012 / 20:00 Γράφει:
Μου λείπεις, μανούλα!

Μου λείπεις, μανούλα!

Ειμαι η Αντα απο την Αθηνα, μητερα μιας κουκλιτσας 2 μολις χρονων (σβησαμε κερακια πριν απο λιγες ημερες) και κορη μιας υπεροχης μανουλας που δεν θα γνωρισει δυστυχως το υπεροχο πλασματακι μου, το οποίο ακουει στο ονομα της…

Κι αυτο γιατι εχασα τη μαμα μου απο καρκινο του μαστου πριν απο 4χρονια. Καθε χρονο απο τοτε που την εχασα συγκινουμαι τρομερα που δεν μπορω να φωναξω κι εγω οπως καθε ανθρωπος στη γη τη λεξη ΜΑΜΑ! Την ακουω πλεον μονο απο την κορη μου. Δεν εχω συνειδητοποιησει ακομα οτι δεν θα την ξαναδω, νομιζω οτι εχει παει καπου μακρια ενα ταξιδακι και θα με παρει τηλεφωνο για να μπορεσω να ξαναπω τη λεξη ΜΑΜΑ!

Απο τοτε που απεκτησα το δικο μου βλασταρι συγκινουμαι ακομα περισσοτερο στη γιορτη της μητερας, διοτι ειναι αδικο να μην γνωρισει η μικρη μου τη δικη μου μαμα, της μιλαω για αυτην σα να ειναι εδω και θελω να τη γνωρισει μεσα απο μενα.

Η δικη μου μαμα δεν ηταν στο γαμο μου, δεν ηταν στη γεννηση του πρωτου μου παιδιου και δεν θα ειναι παρουσα στις χαρες και στις λυπες μου ξανα. Μεγαλη στεναχωρια να γεννας και να μην εχεις τη μητερα σου στο πλαι σου, κανεις δεν μπορει να παρει τη θεση της, ουτε ο αντρας μου, ουτε η πεθερα μου, ουτε η αδερφη μου που ηταν ολοι εκει για να γνωρισουν το μωρακι μου! Εγω ηθελα τη ΜΑΝΑ μου!

Και ξερω οτι δεν ειμαι η μονη που εχει χασει τη μητερα της και μονο εκεινες που εχουν περασει παρομοια ιστορια με τη δικη μου θα καταλαβουν πώς ειναι να πορευεσαι στη ζωη χωρις το στηριγμα σου! Η ΜΑΝΑ ειναι αναντικαταστατη. Ο ρολος της μοναδικος! Θελω πολυ να ειμαι στο πλαι της δικης μου κορης οταν θα αποκτησει το δικο της παιδακι, δεν θελω να χασω τιποτα απο τη ζωη της, διοτι η απουσια ποναει πολυ και δεν θα ηθελα να βαλω την Ελενη μου σε αυτη τη θεση.

Δεν ξερω αν εχω κληρονομησει το γονιδιο του καρκίνου απο τη μητερα μου και δεν θελω να μαθω ποτε. Φροντιζω ομως καθε χρονο να κανω ΟΛΕΣ τις απαραιτητες εξετασεις μου (ΠΑΠ, Υπερηχο ή Μαστογραφια) για να νιωθω ασφαλης οτι θα μεγαλωσει η κορη μου μαζι μου και θα με χαιρεται μεχρι τα γεραματα.

Η δικη μου η μανουλα εφυγε στα 55 της! Εγω ελπιζω να μεινω λιγο παραπανω να δω κι εγγονια!!

Συγνωμη για το μεγαλο κειμενο, θελω ομως να θυμουνται ολες οι μανουλες οτι ο καρκινος μας αφορα ολες και πρεπει να εξεταζομαστε συχνα απο τη στιγμη που αποκταμε παιδια!

Χρονια Πολλα σε ολες μας λοιπον, με υγεια και αγαπη!

Μανουλα, μου λειπεις ΠΟΛΥ…..

Έχεις μια ιστορία να μας πεις;

Ανυπομονούμε να τη διαβάσουμε!

Την περιμένουμε στο eimaimama@gmail.com

33 Σχόλια στο άρθρο “Μου λείπεις, μανούλα!

  • δεν περίμενα οτι είμαστε τόσες πολλές ομοιοπαθούσες την έχασα στα 24. η κόρη μου λέει η γιαγιά είναι ψιλά στο θεούλη! ο γιος μου ακόμα δεν είναι σε θέση να καταλάβει, η απόλεια όμως είναι καθημερινή, δε περνάει “ωρα που να μη τη σκέπτομαι.

    • ουτε εγω περιμενα να διαβασω τοσες απωλειες, απο τοσες μανουλες! συγκινηθηκα πολυ βρε κοριτσια……να ειστε ολες καλα να χαιρεστε τα παιδακια σας! η μικρη μου εγινε πλεον 3 και ψαχνει τη γιαγια της που δεν θα γνωρισει ποτε.
      με εχουν παρει τα κλαματα πολλες φορες οταν μιλαμε για εκεινη, με παιρνει αγκαλια και κου λεει «μη κλαις μανουλα, σε αγαπω πολυ» κι ας μην καταλαβαινει ακομα το λογο που δεν μπορω να σταματησω να συγκινουμαι…..
      ευχες σε ΟΛΕΣ τις ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΜΑΜΑΔΕΣ για τη γιορτη της μητερας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    • Ειμαι 17 αν και δεν ειμαι μητερα θελω να γραψω κι εγω πως εχασα την μανουλα μου στις 27 Μαρτιου 2015….6 μερες μετα τα γενεθλια της απο καρκινο στομαχου!! Δεν κρατιεμαι για να γραψω περισσοτερα… Ποναω τοσο και απορω πως κρατιεμαι στα ποδια μου!! Μου λειπεις αφανταστα μαμα…!!! Και τι δεν θα εδινα να με εχεις ξανα στην αγκαλια σου και να σε ακουσω να μου λες «Αννουλακι» !!! Το Αννουλακι σου!! :’/

      • Τι σύμπτωση! Κι εγώ 10 μέρες αργότερα έχασα από καρκίνο στομάχου τη γιαγιά μου που ήταν μόλις 65 κι εκείνη είχε γενέθλια λίγες μέρες πριν… Την είχα σαν μαμά μου, εκείνη με μεγάλωσε καθώς η μητέρα που σπούδαζε κι ο πατέρας μου δούλευε. Θέλω να ευχηθώ στη δική μου μανούλα και νιώθω άσχημα που εκείνη δεν έχει πια μανούλα να ευχηθεί και μπορεί να της αφήσει λουλουδάκια μόνο στον τάφο πλέον.

  • εγώ την έχασα στην εφηβεία μου,τώρα είμαι 29 κ πρόσφατα έγινα μαμά.Πόσο πολύ σε καταλαβαίνω…Πόσο πολύ με πειράζει που δεν την είχα δίπλα μου στη πιο σημαντική στιγμή της ζωής μου…

  • καλησπέρα Άντα… έτυχε σήμερα κι έπεσα πάνω στην ιστορία σου και χτύπησες φλέβα… και ακόμη σκέφτομαι πως γίνεται άνθρωποι άγνωστοι να συνδέονται με κάποιο τρόπο -πικρό ή γλυκό- μεταξύ τους…. Ήμουν 21 όταν την έχασα από την ίδια ανίατη ασθένεια κι εκείνη 47… μετά από τρία χρόνια έγινα κι εγώ μανούλα και έδωσα στην κορούλα μου το όνομα της γιαγιάς της που δυστυχώς ποτέ δεν θα γνώριζε… και το όνομα αυτής «Ελένη»…………… Έχουν περάσει 8 χρόνια από τότε, η κορούλα μου είναι στα 6 και ο γιος μου στα 4 και που και που αναφέρουν την γιαγιά που είναι αστεράκι στον ουρανό…

  • Μα ποσες πολλες ημαστε σαυτη τη θεση.την εχασα την μανουλα μου πριν 5 χρονια.ημουνα 29 και εκεινη μολις 45! ο γιος μου ειναι 3 και δυστυχος δεν συναντηθικαν ποτε….

  • Εσεις δεν ειχατε διπλα σας τη μανα σας , γιατι την πηρε ο Θεος. Ειμαι μητερα 4ρων κοριτσιων κ γιαγια ενος εγγονου. Σε καμια γεννα δεν ηταν διπλα η μανα μου, πιο ξενες κ απο τους ξενους. Πριν 2βδομαδες συναντηθηκαμε στην κηδεια της θειας μου, πηγα να της μιλησω κ γυρισε με ενα περιεργο υφος κ μου λεει:
    -δε σε γνωριζω, ποια εισαι?
    Τι ειναι χειροτερο , να εχει πεθανει ή να σε εχει πεθάνει?

  • την έχασα πριν από 5 χρόνια, από καρκίνο. εγώ 21 τότε και εκείνη 53. μέσα σε αυτά τα χρόνια πήρα πτυχίο, έπιασα την πρώτη μου δουλειά και πρόσφατα αρραβωνιάστηκα…μου λείπει όσο δεν πάει. ακόμη κλαίω.

  • Εγω εχασα την μανουλα μου στα 18 μου στις 4/12/03 εφυγε και στις 6/12/03 ηρθε στον κοσμο η κορουλα μου που εχει το ονομα της.Την εχασα απο καρκινο εκεινη την μερα ειχε γενεθλια εκλεινε τα 53.Εχασα τον κοσμο μου.Δυστυχος ο πονος δεν περναει.Αν και εχουν περασει σχεδον 12 χρονια και εχω αποκτησει 3 πανεμορφα παιδακια ποναει ακομη πολυ που τα περασα ολα μονη μου.Σ’αγαπαω μανουλα μου…

  • Εγω εχασα την μαμά μου πριν 26 χρόνια από καρκίνο του μαστού.Ήμουν 10 ετών και ήταν 34.Δεν πρόλαβε να χαρεί τίποτα από τα παιδιά της,ούτε το μεγάλωμα μας,ούτε τις αποφοιτησεις μας,τους γάμους μας και τα παιδιά μας.Είναι πολύ σκληρό τα παιδιά να μεγαλώνουν χωρίς μαμά,δεν αξίζει σε κανένα παιδί κάτι τέτοιο. Όσο για τις εξετασεις,λόγω
    κληρονομικότητας,τις κάνω κάθε χρόνο και μαστογραφία τα τελευταία δύο χρόνια.Δεν θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν χωρίς μαμά.Δεν θέλω να το σκέφτομαι καν!

  • Βενετια

    Με συγκινησατε αφανταστα κοριτσια!!δακρυσα!!λυπαμαι τοσο για την τεραστια απωλεια σας και ευχομαι οι μανουλες σας να σας προστατευουν παντα απο ψηλα!!να ειστε παντα γερες και δυνατες και να χαρειτε με τα παιδακια σας ως τα βαθια γεραματα ολο οσα στερηθηκατε με την απωλεια!!οι μανουλες σας να ειστε σιγουρες οτι σας βλεπουν απο ψηλα και σας προστατευουν!!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Σχόλια μέσω Facebook

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ E-SHOPS

Maria Evita  healthy-scoop.com

  

Baby Carrots   Craftaholic

  

Aldipa   mamanoula.gr

  

marvie.gr     kidox.gr

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ